Karanlıklar, giftar çözümsüz bir bilmece,
Güneş doğmasın diye dua eder her gece..
Koynunda kim, neler var,daha gören olmadı,
Karanlıkta hiçbir göz yitiğini bulmadı..
Ağaçlar hep dev gibi üzerime geliyor..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Mükemmel ötesi.. Çok beğendim... Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta