O gün başladı konuşmalar
Yanmayan sokak lambasıyla
Adımladığım karanlıklarla konuşmaya
Gözlerimde yalnız kaldın,
Terk ettiğin geceden
O kahve boncuklarımı yıkayan
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Etekle yapılan kurgu çok başarılı şair. Tebrik ederim
Karanlık hep "yalnızlık " limanı olmuştur
İnsanın kendisiyle başbaşa kalması bazen yürek acıtsada güzellikler tezahür ediyor. ...
"Şiir gibi "...
Emeğinize, yüreğinize, kaleminize sağlık
Selam ve saygılarla
Yüreğinize emeğinize sağlık . Hasret yüklü kaleminiz daim olsun. Selamlar
Tebrik ediyorum.
Kaleminize gönlünüze sağlık.
Bakışın buğulu başın dumanlı
Gözlerin uçurum.
------------------------------------------------
Bu mısralar gibi daha pek çok musralarda;manalara birer
libas bulmuş gibi, birer hulle gibi giydirilebilecek şekilde
kurgulanmış sözcükler bir arada.. Bu herhangi bir ifadede
kullanılarak küçük bir hikayeyi bile anlatmak
mümkün aslında. Yani bir takım manaların
açık kalan köşelerini örtebilecek sözcükler geçidini..
hayali bir hikayede kullanmak gibi..
İnanır mısınız ben öyle şairler tanıyorum.
Böyle bir çalışma yaparsanız lütfen bana
haber verin.
Sayın Duru TEBRİKLERİMİ SUNARIM.
Kutlarım karanlıkla konuşan adam saygı ve selamlar
O gün başladı konuşmalar
Adımladığım karanlıklarda.
Karanlıkta konuşan adam...çok güzel etkileyici, akıcı bir üslup gönlünüze, kaleminize sağlık , çok beğendim tebrik ederim Ömer Bey .
Selam ve saygılar...
Anlamlı ve güzel bir şiirdi beğeniyle okudum tebrik ederim
Hocam saygı ve selamlarımı sunarım
Karanlıkta bir adam
Karanlıkla konuşan...
Bir kadın ki, karanlıktan daha da gece
Bir kadın konuşuyor, susarak tüm geceye...
Karanlığa karışan bir adam
Adama karışmayan gece...
Kadına, serpe serpe yağan karanlık
Kadının adamda, hüküm sürdüğü sultanlık...
Adam meftun geceye, karanlığa aşık
Kadın karanlıkta bile güneşten daha ışık...
Adam karanlığın içinde vurgun kadına
Kadın gölgesiyle bile nekes adama...
Adam kadın diye sarılır hep geceye
Kadın çeker gider, bir sonraki geceye...
Ben çok sevdim "karanlıkla konuşan adam"ı
Karanlığın içinde ışık hüzmeleri, yıldızlar vardı, ve karanlık aslında, gündüzden bile aydınlıktı...
Yüreğin gam çekmesin dost kalem
Tüm içtenliğimle Tebrikler...
Her karanlık biraz kendisidir insanın...
Varsa başkası, göremez ya...
Koyu bir yalnızlığı eşler kendiyle...
Bazen ıslık olur o "kendi..." Bazen sıkça alınan nefes...
Ayazsa bir de gece... Buğulanır bakışları, konuşması içine doğrudur...
İçinde de sevdiği......
Tıpkı şiir gibi......
Tebrikler Ömer Bey...
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta