KARANLIK ŞİİRLERİ

Karanlık gecelerin koynunda sevişirdik seninle.
Gözlerimi gözlerinden kaçırsam/Bakışlarını dayardın şakağıma.
Gecemizi aydınlatırdı/Mor ötesi hüzün yüklü bulutlar.
Teninde nefesimi hissetmezsen/
Bulutlarla beraber ağlardın/ Üstüme,üstüme

Karanlık gecelerin koynunda sevişirdik seninle.
..

Kolayca yaşayabilsinler diye fuhuşu,, adına aşk demişler, aşk imkansız olandır ve kolay elde edilmeyendir, karanlık köşelerde sürtüşmek değildir...
..

(Cemil Meriç hakkında bir şeyler yazmaya yeltenmek bile benim için bir büyük ukalalık, bunu biliyorum ancak, duygularımı söyleyecek kadar cesurum her zaman, tıpkı onun gibi. Bir damla, okyanus hakkında ne anlatabilirse ben de o kadar anlatacağım onu…)

Ben kendimi arıyordum Hint’in göklerinde, sesinde, şiirinde... Kendimi aradığım o yerde “Bir Dünyanın Eşiğinde” buldum onu (o mu beni buldu?) . Gözlerimiz benziyordu, dilimiz de… bir damla, okyanusa ne kadar benzerse...

Meriç’le geç mi karşılaştım? Bence hayır. Her şeyin bir zamanı var. O zaman henüz gelmişti. Daha önce de yaşamın bir köşesinde onu görmüştüm ama görmezlikten geldim… Onu dinleyemezdim. Bir sürü kuru gürültüyle doluydu çevrem. Dinlemiyor ama duyuyor, hissediyordum derinlerden seslenen bu adamı. Derinlerden… okyanusun derininden, göğün ve yerin derininden kopup gelen çığlığı hissediyordum.

Aynı denizin içinde yüzüyorduk sanki. Ben henüz karadan uzaklaşmış, bir türlü geri dönemeyen, akıntıya kapılmış bir potkal gibiydim. O ise, kendini okyanusun ortasında en derine prangalamıştı. Onu duyuyorum... Denizin diliyle konuşmak denebilir buna, tıpkı balinalar gibi titreşimlerle konuşmak.
..

Gündüzler neyse de,
Bir çöktü mü karanlık!
Sanki yüreğine iniyor insanın
Şu korkunç karanlık…
O bile neyse de,
Sessizlik var ya sessizlik;
Karanlıkla kardeş…
..

Savrulur hayaller sallanır eller
Ellerle söylenir, elde elveda
Susulmuş, konuşmaz tutulmuş diller
Ağlayan gözlerde yitik bir seda

Yolcular gidiyor sessiz sedasız
Bir hüzün kalıyor gerilerinde
..

Umutsuzluk çaldı kapımı
Bir baktım karanlık
Sorduğumda ne istiyorsunuz benden acımı
Karanlıktan kaçamadan kayboldu kapıdaki aralık

Karanlık kelepçeler üstümde
Sırtımdaki pürtüleşmiş kan var
..

Ağlarım yine karanlık gecelerde
Bügün bir kez kırdı kalbimi
Kalbimi yıktın beni anladım
Sebebini anlayamayıp çekip gittin
Karanlık sokağa kavuşmak için
Seni bekliyorum kavuşmayı düşünmedim
Bir gün gidersen dönerim yine hayallerime
..

Bu günde akşam oldu,
Donmuş gibi soğuk ay üstümüzde
Zalim şubat soğuğu bastırdı;
Ne kadar sarınsak, korunsak da nafile.

Yarında böyle yine akşam olacak
Yine karanlık sokaklara dalacaksın! ...
..

Kara insanlar
Karanlık ruhlar
Kara Afrika
İnsanlar,
ruhlar,
Afrika
Karanlık sadece.
..

ÖMRÜMÜN

(Hicaz şarkı)

Beni sevdiğini söylerdin, yıllar öncesi
Çözülsün karanlık şu hayatın bilmecesi
Her geçen gece ömrümün hicranlı gecesi
..

Zamansızım alaca karanlıklarda
Zifiri anlara giriftarım sonsuz karanlıklarda
Boğulan gün gelmez hayallerime
Uçsuz bucaksız karanlık sonsuzluklarda

Şimdi karanlığın girdabında kendimi kaybettim.
Son rutuşları yapıyorum hayatımda,bende ölüme dahilim
..

Yıldızın güneşten ışığı almasıyla,
Ay ve yeryüzü her şey Güneş’e bağlıydı.
Karadelikti büzüşmeleri.
Solan, kırılan, savrulan renklerdi.
Geriye siyah, hayır siyah değil kara.
Hem de zifiri hiç ummadığın kadar.
Daha nice şekilde örneklendirilir.
..

Uzadı gönlümde ki düşünceler
Karanlığı yırtarak uzak ışıklara doğru
Dalgaların sesi tırmalıyor kulaklarımı
Yakamoz görüntüsü bir başka güzel
İki ışık arasında ki mesafe zifiri karanlık
San ki öldürüyordu duygularımı
Akşam karanlığında ki düşünceler
..

Umutlarıma karanlık düştü!
Ay doğmadı bu gece,bir hüzün çöktü içime.
Yıldızlar sönük,heryer karanlık.
Ey kör karanlık,kimbilir ne gizemli hikayen var.
Karanlığınla örtüyorsun herşeyi.
Gizliyorsun ayıpları,ama en ufak bir sesi
İçinde yankılıyarak, büyütüyorsun
..

Karalıklar özgürlüğe götürmez
Karanlık özgürlüğü de öldürmez
Karanlık kendini karanlığa atar
Karanlığını özgürlüğün ışığı boğar
Özgürlük güvercin kanadında uçar
Güvercin uçar zeytin dalına konar

..

Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında
Kimliğim, inançlarım işgal altında
Tabutumun üstüne zar atıyorlar
Cebimdeki adreslerden umut kalmadı

Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında
Rüzgârın buruşturduğu polis raporlarında
..

Işığı söndürüyorlar ve lambanın beyaz gölgesi
bir süre daha ışıyor tümüyle yok olmadan önce, karanlık dolu
bir bardakta çözünen bir tabletmişçesine. Sonrası altalta üstüste.
Otelin duvarları yükseldikçe yükseliyor karanlık gökyüzüne.

Aşk hareketleri dindi artık, uyuyorlar
ama en saklı düşünceleri buluşuyor şimdi
..

Kara listesi varmış, bizim karanlık beyin.
Varıp ben o listeye,biraz giresim gelir.
Kara üstüne kara,acep nasıl yazarmış?
Varıp ben o yazıyı,biraz göresim gelir.

Hak nedir bilirler'mi,acep karanlık beyler?
Varıp ben o beylere,sual edesim gelir.
..

Gözlerim sözlerimin bakışlarında saklı karanlık içre
Maverası ruhumun yitik kandırılmış göçebe
Sorsalar ey başıboş nereden... nereye...
Verilecek cevap sen olurmusun bana hece hece.

Şakaklarımda asılı duran karanlık düsünceler,
Tel tel dökülüp kimliksizliğime methiyelere düzerken,
..

Çökerken karanlık, karşımdaki denize
Başlar yine ışık oyunları üstünde
Sanki çığlıklar duyarım dalgaların sesinde
Başlar yine üşümeler kalbimde

Çökerken karanlık, yaşadığım bu şehire
Başlar yine aramalar, seni heryerde
..