KARANLIK ŞİİRLERİ

Tek kişi üzerine kurdum ben koca dünyayı,
Sabah doğan güneşim de oydu benim,
Gece gökyüzündeki ayımda,yıldızım da.
Mesafeye aldanmadım hiç hep sevdim.

Sabah ayazında öyle bir ısıtıyordu ki bedenimi,
Gecenin en karanlık saatlerinde ise aydınlatıyordu yüreğimi.
..

Ölüm esrarengiz dünyaya ani bir bakış; ölüm yalana veda gerçeğe haykırış...! Ölüm sessiz ve sakin bir çığlık; ölüm gece gibi karanlık gündüz gibi ışık..!
..

Gel gününü gün et güneş şimdi varken
Vakit geçiyor sinsice sanmaki henüz erken
'Benden öncekiler ne gördü,ben ne göreceğim'derken
Çıkar yavaş yavaş bodruma hapsettiğin karanlık, sesin çıkmaz ömrünü hapsederken..


Attın bozuk parayı havaya ya yazı gelir ya da tura
..

Karanlık sokaktaki caddeye yapışmış simsiyah, katran misali gözlerin. bir okadarda ışık vurduğunda karanlığımın içinde güneş gibi parlayan gözlerin vardı gözbebeğimin derinliklerinde.
..

Ananın sütü pak,aktır ak
Sen ki hayır duaya kalk
Ömür perdesi göz,bayrak
Geç karanlık,hilali yak

Sanma ecel geli ırak
Yağmur çöle çok uzak
..

Kızıllığın ardından saatler saatleri vurur
Beklenirken beklenen, kalpler durur
Çok garip bir ikilem yaşanır
Beklenen gelmeyince bütün akşamlar
Karanlık olur.
Kulaklar ses duymak ister
Uyku, beklenenin dizinde uyur
..

Karanlık bir gece aklımda sen
Nasıl özledim seni bir bilsen
Rüyamda bile gelişini görsem
Gerçek sanıp sana koşuyorum

Karanlık bir gecezindan uykusuz
Gözlerimi kapatınca hep sen buğusuz
..

Karanlıktan gelen,
Karanlıkta doğan,
Karanlıkta yaşayan,
Karanlıkta soluyan,

Karanlığı seven,
Karanlıkta gezen,
..

ANILAR
Dikkat kımıldamayın zevceler
________________ çekiyorum


Anılarımız ah anılar
Kabuslarla, geçen anılar
..

sarıyordu zaman
yaşlı gözleri inci gibi
ayışığında damlıyor
içgüdülerden fırlıyor
karanlık düşüncelerle

aya tuttum yüzümü
..

Acımasızlık ve hüzün yüreğimize çöreklenmiş baykuş gibi öreni beklemekte. Karanlığın ortasında beklerken hayatın acımasızlığını önüne çıkan yaşam merdivenine bakarsın.

Ve sen o merdivenin nereye ulaşmadığını bilerek tırmanmaya devam edersin ellerinde azalmış umutlarınla, yol uzun, yolun sonu karanlıktır. Beklersin yanacak bir şuleyi sana yol göstermesi için aralanacak bir kapı, belki de seni umutsuzluklarından alıp götürecektir yalnızlık çukurlarına düşmemek için sarılırsın en yakınındaki dallara kopamamaları için dua edersin bitmesin diye karanlık geceye gün geçmesin diye. ama içindeki karanlık seni biraz daha kendine çeker çabaladıkça daha çok gömülürsün çevrendekiler teselli etmiyordur seni boşalmış bir yüreğin yalnızlığında sadece nefes alıyorsundur

Gitmeler sana kalmıştır artık uzanacak bir el beklersin içindeki boşluğa ama beklenen gelmez yalancı sevdalarla avunmak istemezsin koşarak geldiğin umut rıhtımlarında sallanacak ne mendil nede bir selam kalmıştır yalnızlığın seni boğuyordur. Alaca karanlık sevdalarına gömülürsün…

Güneş artık bulutların ardına iyice saklanmıştır ve sen hala baharı beklemektesindir. Çiçeklerin son yapraklarıdır yüreğinden toprağa düşen. Uykuları unutmuşsundur, sarıldığın yastığın ve yorganının nefesi seni terk etmiştir. Gözünden damlayan son yalnızlık damlası yanağında yol alırken neye ve niçin ağladığını bilmezsin. Elinin tersiyle silerken yaşlarını kapatırsın gözlerini ölümle yaşam arasındaki boşluğa. Ağlamak unutulmuş bir olgu, gülmek ise mecnunların dudağına yakışır…
..

Karanlık gecelerde Yıldızlar daha belirgin olur.
..

Vakit öğle vakti,güneş tam tepede
Koparılmış anılarım birikmiş köşede
Atmışken umutlarımı masmavi düşlere
Sevgi dolu dünyama,gün ortasında karanlık

Saatler mi geçmedi yoksa ben mi bunadım
Neden aptal aptal bakar oldu sıfatım
..

Gün batıyor dağların arkasından
Birazdan karanlık başlayacak
Yine sensiz yine sessiz bir gece
Derdimi kimse paylaşmayacak.

Anlatamam,anlatmaya gücüm yok
Dilimde kör düğüm olur heceler
..

Gece ağır sessiz
Herşey uykuda
Bir ben varım uyanık
Birde gözünü uyku tutmayan
Dostum karanlık
Sağım karanlık
Solum karanlık
..

Karanlık
Gece ve gündüz karanlık
Ruhumda kanıksayıp,özünü kanıtlayamadığım sensiz
Kelimeler,düşünceler,sesler,günler karanlık

Uzak
Yokluğu benimseyip seni kaybettiğimden beri
..

Gezerken mes'ut ask dolu sevgi dolu
Rengarenk ciceklerle ortulu bir bahcede
Birden dustum gormedim onumde ki derin cukuru
Zedelendi gururum yaralanmistim hemen de
Kim oksayacak zedelenen gururumu?
Yaralarim oyle derin bir de sizi var yuregimde
Cikmak istiyorum yenmek istiyorum bu cukuru
..

Bir çareyim karanlık duvarlarda
Kalbimin karanlık kıyılarında
Ararken aşkı sabırsızlık yaptım
Anladım kader alın yazım

Şimdi iyiyim, kafam güzel
Seni düşünmeden hayat bana özel
..

Karanlık bir gece...
Ve baş ucumda paketlenmiş beyaz ve pembe hayaller...
Ve onu çepe çevre saran puslu ve bulanık düşünceler
Ki tam ortasında sen; beyaz pelerinli sen
Sessiz, sakin ve mahzun bir sen...
...
Karanlık bir gece...
..

I.
Saat dursa da akar zaman. Görmenin tek yolu vardır; kötülüğe yakın durmak. Bu, kötülüğün gerçeğini değiştirmez, onun yaratacağı sonuçlara ve ona karşı yürütülecek savaşlara engel oluşturmaz. Kötülüğün rengi koyudur. Karanlık; karanlık, karanlık, karanlık, karanlık, karanlık, karanlık, karanlık, karanlık, karanlık, karanlık, karanlık, karanlık, karanlık ve karanlık! Sürekliliğin ve yaşamsal olanın nefes aldığı yer. Yani ışığı belirlemeye yarayan, karşı gerçek. Karanlığın içinde yaratılan, üretilen (ve yaşanan) her şey aydınlık bir çağrıdır.
Ve böyle bilinmelidir!.

2.
Saat dursa da akar zaman. Tüm gerçek şeyÕler karanlıktan aydınlığa bir yolculuktur. Karanlık habercisi değildir kötülüğün (hele yaratıcılar hiç değil). Kötüye tutulan ışık, kendinden önce kötüyü, kötülüğü aydınlatır. (Yalnızca kendini aydınlatan iyilikten kuşku duymak gerekir; gerçek kötülük o aydınlıkta gizli.) Hepimiz için ve her zaman! Zamanın azarladığı bu çocuklar, gördüğü düşleri bile hayra yorarlar. Aydınlık düş olmadığını anımsa! Bu karanlık dehlizden geçmek gerek. Geçmek gerek başkalarının hayatlarından ve tüketmek gerek hiçkimseyi...
Herkes hiçkimse aslında.
..