Karanlık Sokak Şiiri - Yuşa Bozkuş

Yürüyorsun bir sokakta,
Kapkaranlık ve yalnız başına.
Süzüyorsun karanlıkdaki aydınlığı,
istemiyorsun bu yalnızlığı.

Düşünüyorsun, sevdiğini yaşatıyorsun anılarında.
Bir anlık unutuyorsun yalnızlığı ve duruyorsun,
sevdiğin gidiyor aklından, korkuyorsun!
Ve yalnız olduğunu yine hatırlıyorsun.

Sokağın derin sessizliği bir ikaz gibi
hayatının özeti sanki.
Yürüyorsun bir sokakta,
Kapkaranlık ve yalnız başına.

Derdini anlatmak istiyorsun,
birileri seni dinlesin istiyorsun.
Bir tek yıldızları görüyorsun.

Süzüyorsun karanlıkda ki aydınlığı.
Tanrı kimseye vermesin böyle bir yalnızlığı.