Bekleyişlerin karanlık saati
dayanıksız dalları kırıyor rüzgar
yaşam intihara meyilli
çıktığında kozasından yalın ayak
umutlarla düşler uzaklara kaçıyor
kim çalıyor kapıyı, kim açıyor
bilinmiyor yaşadıkları
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta