Sustum hep ben her seferinde,
Kahrettim,kan kustum gecelerce,
Kaçtım hep karanlık odalardan
Bilirsin korkarım ben karanlıklardan.
İlk defa böyle olmuştu,
İlk defa susmuştum haklı olduğum halde
Sevdiğim için katlandım ben bütün dertlere.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Karanlık odalarınız bir gün aydınlanır inşallah bu güzel şiir için kutlarım sizi sevgiyle kalın tam puan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta