Zifiri karanlık bir odada kapılar camlar kapalı içimde bunalım teyp'te Ahmet Kaya son ses yaprak dôker bir yanımız bir yanımız bahar bahçe dinliyorum camları patlatırcasına, serde delikanlılık var hani ağladığımı kimse gôrmemeli aradan yıllar geçti ne teyp kaldı nede canım Ahmedom sürgünde yurduna hasret yitip gitti, hiç bitmeyen hüznü kaldı bize miras kabullendik boynumuzu büktük acılarlada olduk artık kan kardeşi.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta