Karanlık konuştuğunda susar bütün cümleler
Cümlesiz öğütler iner mermerleşmiş kalplere
Bir nisan yağmuru gibi vurur yosun tutmuş camlara
Bilemez insan,anlayamaz ve yaşayamaz solgun cümleler arasında
Karanlıktır aydınlatan yürekleri,aynı zamanda kanatanda
İki zıttın ortasıdır karanlık
Zıtlıkları aşan ulaşabilir karanlığın bağrına,aynı zamanda gölgelerin uzağına
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta