Karanlık ki; en çok korktuğumdu,
Karanlık ki; beni sineme çekendi.
Beni derinde yaralayandı...
Beni bir başıma bırakandı.
Karanlık ki; seni bana hatırlatandı yalnızlığımda,
O gözlerini, o dalgalı saçlarını, teninin kokusunu:
Her şeyini bana anlatandı karanlık.
Seni her özlediğimde sevgilim,
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.
Devamını Oku
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.


Karanlıkta hesaplaşma daha keskinleşir- bir ışık daha olmayacak gibi- bir an önce kurtulmak istersin - aydınlık en çok karanlıkta kendini bulur-üstündeki yükten- kutlarım..
Karanlıktan ben de çok korkarım,çünkü bütün korkularımla karanlıkta yüzleşirim. Ve şiirin tam anlamıyla dile getirilmeyen duyguları harfi harfiyen aktarmışsınız.Kutluyorum kaleminizi.
ve sana şiirler yazdırırmış karanlık
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta