Karanlık geniş caddeler, dar pencereler.
Aklımda hep sen, dilim ismini heceler.
Soğuk bir oda, kırık camlar, loş perdeler,
Duvara yazdığım ismin, yerde boş şişeler.
Tenim soğuk, gözlerim yorgun, saat bir hayli geç.
Yerde boş bir yatak, bedenim uyumaya üşengeç.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta