Minberde iman, cebinde saklı servet,
Yoksula sabır, kendine sınırsız nimet.
Hakikat susturulmuş, korku olmuş devlet,
Tahtın yüksek olsa da temelin ihanet.
Fabrika, köprü, liman — hepsi gitti elden,
Vatan sözü düşmezdi aslında dilinden.
Halkın yarısı susar korku gölgesinden,
Yarısı biat eder alışmış zincirinden.
Duvarında asılı şaibeli bir kâğıt,
Soru soran bulur kapısında kilit, ağıt.
Sanma ki sonsuza dek sürer bu ağırlık,
Tarih indirir maskeni — kalır çıplak hakikat.
Kayıt Tarihi : 26.2.2026 21:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
.
...
.
ömür yangını pişmanlıklar
gel/geç/likteyken,
bütün bildiklerini bir okyanus nazarda unutmak
mümkünlü;
bir yadigâr kutsalı
ve vaktin emaneti olaydı bu nazar…,
nolaydı,
her yönün çıkmazı bir secdede nihayet bulaydı;
ah;
kundak kokulu bebek masumluğuyla bulmak yokluğu,
ve gözyaşlarıyla yürek katranını yıkamak dem be dem;
zamanın sarkacında umut tohumları çatlasa,
tufan sonrası durulan umman;
kalpte bir ab/ı hayat katresi olsa…,
ve konma/göçme aleminin ayrılıkları,
için için,
içine akan bir ırmak,
ah kardeş payı edilen saatlerde,
ömür biriktirmek,
mümkünlü olaydı;
ah nolaydı...,
.
...
.
TÜM YORUMLAR (1)