Sisli geçmiş, kendinden utanan gölge
Düşüp duran yılların elden avuçtan
Pus dolu mekânlarda doğurdun yüzünü
Bir bir ölçtün çıkacağın yolları
Zor olacaktı anlaşılman, öyle oldu.
Sabah çektiğin tüller
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını



