İçine çekildiğim o karanlık girdaptan,
şiirlere tutunarak çıkıyorum.
Zincirlere vurduğum o kelimeleri, ellerim kanaya kanaya zindanlardan
çıkarıyorum.
Her gece yüreğimde ektiğim çiçeği gözyaşlarımla sularken, içtiğim o acı sözleri, o gözleri , zincirlere vurduğum o aşkı bardaktan boşalırcasına yaşıyorum.
Memleketin sokak lambası sessizliğe bürününce , kalbimde yaşayan aşkını dilimde dönen ismini, o ektiğim çiçeği her gece, kanaya kanaya ellerim zindanlardan çıkarıyorum.
Kalbimde yeşeren o kelimeleri zindanlardan çıkarıyorum.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta