Güya Edebiyat Bahçesi olan bir mekanda,
Dokunulmazlık zırhına bürünmüş bir el uzandı,
Aydınlık bir Cuma Sabahında..
Karanlığın içinden...
Elindeki silahı enseme dayadı,
Ağzımı açmama fırsat bile vermeden!
Bastı tetiğe,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu taş kütlesinden çok daha ağır.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta