Karanlıkta yürürken çarptığım insanların
Bir bir maskesi düştü dostumdur karanlığım,
Görür sabdığım gözlerim kamaşırken ışıkta
Meğer ne kör imişim gördüm karanlığımda.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta