Karanlık çökerken
Karanlık çökerken yüreğime, sensizliğin soğuk cehenneminde,
Küllerim savrulur rüzgârlarda, isyan eder her hüzünle bedenim.
Hasretin bir hançer, saplanır ruhumun en derin kıyısına,
Ölüm gibi sessiz, bitmeyen bir acı yazılır kaderimin defterine
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta