Karanlık çökerken
Karanlık çökerken yüreğime, sensizliğin soğuk cehenneminde,
Küllerim savrulur rüzgârlarda, isyan eder her hüzünle bedenim.
Hasretin bir hançer, saplanır ruhumun en derin kıyısına,
Ölüm gibi sessiz, bitmeyen bir acı yazılır kaderimin defterine
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta