Ümitsizce duran çabalar,
Yatık duran kitâp,
Duyduğu acı hisleri unutur,
Düşüncelerinin dalgınlığı içinde..
Üşüyen yaratıkların soğuk ihtisası,
Düşünmeye korkmuştu heyecanlandığını,
Dünya kuruluyordu birlikte yaşanırken,
Haksızlıklar gözlerinde canlı,
Her insanın tuttuğu bir ipi vardı,
Ah bir bunları bilebilseydi bunları,
Camdan seyrettiği boşluk karanlık,
Düşen her iki insana elini uzattı..
Kayıt Tarihi : 4.7.2021 21:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!