Karanlıklar içinde kalırsın
Kimse olmaz yanında
Yüregının sızısını dınlersın
Tek basına anlayan cıkmaz
Aglarsın kımse silmez,
Gözyasını....
Bir beyaz yaprak alırsın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ne zor bir andır..gerçek karanlık o zamandır... ruhun kendini yalnız hissettiği an...
şiirleştirmenizle paylaşılan sözcükler oldu... kutlarım Filiz Hanım
güzel bir şiir okudum..tebrikler şaire..sizide şiirlerime beklerim..
cenk aksal
Birileri olacak mutlaka. Şiiri biraz daha imgelerle süsleyebilirdiniz. Yine de başarılı bir çalışma. F.Güler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta