Aydınlığa öfkedir karanlık,
kinin ve ölümün rengidir.
Kusar ve kutsar ölümü,
yaşanılacak günlere karşı.
Halbuki ölüm, nasıl olsa gelecek,
önemli olan, aydınlıkta insan gibi yaşamak...
Süzülüp mavi göklerden yere doğru
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım
Devamını Oku
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım




Her şiirinizi okuduğumda yeni bir dünya keşfetmiş gibi ufkum genişliyor dost kalem,dost şair ,binkere var ol
karanlık...hayatın dokularına karışmış anlamlarıyla...
zihinde başlayan karanlığın adımlarıyla hayat yansıyan negatif zamanlar...
tebrikler Necat bey...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta