Aydınlık kaybolur içinde, karanlık baştan sona tenha…
Bir türlü alem, ucu bucağı boyanmış siyaha…
Kapa gözlerini karanlığı dinle, ne kadarda sessiz…
Bazen bir ucu göğe yükselir, bazen kör kuyu gibi dipsiz…
Sen, evet sen bu karanlıta bir gölgesin…
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta