1 AĞUSTOS 2002 DİYARBAKIR KULP AYGÜN KÖYÜ
Ve yine yalnızım ben insanoğlu,
Her zamanki gibi ,Bir başıma kaldım
Hayat bir şekilde akıp gidiyor
Ne zaman gözümü açsam karanlıktayım
Gün içinde tekrar siyah kuşlar göçüyor
Ömür yine gidiyor yaş yetmiş iş bitmemiş
Gitmek için bir başıma kalmışım sevgili
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta