Senin için yürüdüğüm yolda sensizlikle sınandım
Karanlıktan korkan ben karanlıkta kaldım
Hani geceleri hiç sönmezdi sokak lambaları
Hani sabahları hep güneş doğardı
Hani her gece birbirimizi sevdiğimizi söylersek
Hiç karanlık olmazdı
Hani her sabah birbirimize sevdiğimizi söylersek güneş daha parlak doğardı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Belkide kendimden bir parça buldum şiirlerinizde
Çok teşekkür ederim sağolun
Her yer karanlık o yüzden kendi ışığımızı bulmalıyız... Yola inanmışlarla çıkılır ikna edilmislerle değil... diyerek
Yüreğinize sağlık güzel şiir tebriklerimi sunuyorum ...
Çok teşekkür ederim sağolun
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta