Kafamın içindeki sorular boğuyor beni,
Ne kadar çırpınsam, o kadar derine çekiliyorum.
Soğuk, karanlık, dipsiz bir boşluk,
Bir girdap gibi sarıyor ruhumu,
Ve ışığa yaklaştıkça kararıyor zihnim.
Korkuyorum, bir daha geri dönememekten,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta