En çok karanlık yerlerde yürümeyi severim ben.
Niye biliyor musun?
Ancak o zaman, aydınlıkta mecbur kaldığım,
Perdelediğim o sahte gülüşmelerimi bırakıp,
Doyasıya somurtup içli içli ağlarım ben..
Neşe ile ızdırapla,
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,
Devamını Oku
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,




Bir çocuğun babası tarafından
istediği halde almadığı şey için
takındığı tavır gibi bir şey olmalı.
GÜZEL BİR TESPİT
TEBRİKLER SAYIN ASLAN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta