Karanlık senin neyine güveneyim ki,
Varlığın benim kabusum olmuş.
Uykumu bölen, korku salan geceler,
Var git benden ne istersin karanlık!
Beni huzursuz ve rahatsız ediyorsun.
Gecenin bir yarısında uykumu bölüyorsun.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta