Yaratılmadan önce her karanlıktı
aramızda bir kanyon vardı
yaralarımız vardı çok uzun zaman
azıcık sevgi karanlığı yenerdi
affetmek erdemlilik ama sadece o değil
feryat ediyor aydınlık şurası hala karanlık
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta