Ellerimi tut kar, anlık,
Ellerimi uçsuzca bırak.
Çalsın ıslıklar, ıssız raylarda.
Bu göç, gittiğim,
Gidemediğim.
Ne Dünya kadar nokta,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta