Her yer karanlık,önümü göremiyorum
Hiç ses yok,sanki bir boşluktayım
Burası buz gibi,çok üşüyorum
Çok korkuyorum,ben karanlıktan çok korkarım
Bağırıyorum ama bana yardım eden yok...
Yürüyorum bomboş bir yerdeyim
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Devamını Oku
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?




Öncelikle klimayı sabaha kadar açma tabii üşürsün.Devamlı korku CD lerini de bırak..
Bak göreceksin rüyaların daha rahat ve sıcak olacak..Ayrıca bu kadar kısa sürede Benim yerimi alman da hoş değil...Benim bunca senede topladığım duyguları sen bir çırpıda toplayıvermişsin.Şaka şaka..İlk adım olarak çok iyisin..İmla kuralları,kelimelerin tekrar olmaması,bazı düşünceleri okuyana bırakarak ve şiirde bütünlüğü sağlayarak daha iyiye gittiğini sen kendin de göreceksin..Seni çok seviyorum ve şiir gibi güzel bir dünyaya hoş geldin diyor,öpüyorum...
Bütün karanlıkların, çağdaş bilimle ve insanlıkla aydınlanması dileğimle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta