Dallar kararıyor yapraklar yere düştükçe.
Yuvalar kimsesiz ayrılık, zulüm sürdükçe.
Ağlıyor doğmamış gün, saçından tel düşünce.
Adalet merhametle gel, bu yaz geçmeden önce.
Karanlıkta can çekilince, ortalığa doluyor kasvet.
Tek bir eser, tek bir hareket var, adaletsizlik ve vahşet.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta