Afet gibi kopup ne varsa ömrün vadisinden geçen
Sürükleyecek sanki en uzaklara,
Dağılır mı dersin karanlığı karanlıkla örten bulutlar?
Gökleri kaplayan bu simsiyah peçe!
Ağlarmı ömrümüzün geçen boş zamanlarına,
Veya boşaltmasın nemlerimi,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta