Yine başlıyorum uçsuz bucaksız karanlığın ufkunda,
Güneş doğarken…
Yine seni düşlüyorum zamanın ötesinde,
Hayallerimle…
Sen geldin sanıyorum ansızın güneş doğarken ufukta.
Güneş siluetini gösterdiğinde anlıyorum sen olmadığını.
Olamadın ki o kadar parlak,o kadar berrak olamadın.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta