Karanlik çöktükçe daraldigimi hissediyorum,
Sanki karanliklar beni içine alacak,
Ve bir daha gün yüzü göstermeyecek.
Karanlik bir dünyada dogdum biliyorum,
Ve ben karanlik dünyada’da ölüyorum,
Bir sikinti içimde, hissediyorum,
Gel karanlik senden korkmuyorum.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta