Akşam olmuş...
Olta atmışım karanlığa,
Balığı bol,sandalı bol,suyu bol bir deniz gibi....
Çıkarmışım çoraplarımı,ayaklarım karanlık için de...
Tıpkı denizin serinliği gibi,
Ayaklarım da karanlık,
Elim de oltam...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrik ederim , güzel bir şiir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta