Karanlık her tarafı kaplamıştı,
Sema siyahtı, yıldız ışığı vardı.
Işıklar uzaktı, içimde kaldılar.
Yüreğimi, karanlıkta bıraktılar.
Hasretim ışığa, yalnızca umuda,
Bir kapı açılmıyor, gönül ufkuma,
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Aşk mı, elbette, hem de nasıl bir karanlık,
Her an çekim artıyor, benliğini parçalıyor.
Sakince alıyor içine, bedenini uzaklaştırıyor,
Manalaşıyor, sevda haz alıyor, aşk yaşanıyor…
..................................
Aşk karanlığın koyuluğunu alan bir silgidir aslında....Karanlık AŞKın girdiği yerde can çekişir..Bakın şiirde bile karanlığı işlemişsiniz ama final aşkın beyazlığında çok güzel noktayı koymuş...Kutlarım....Saygılar...
Karanlıklar aydınlıkların müjdecisidir.
aydınlık günler dileğiyle kutlarım.
Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta