oda karanlık, yaşam ürkek...
biçare insanlara ait hayali, sitemli yürek...
acıya bağımlı, ister acıyı bilerek...
göz görmez istemez en yakını...
istemez kalbinin bir köşesine yazmayı...
hiç istemezdim senli caddelerin puslu sessizliğinden çıkmayı...
hayır söylemem yanakLarımda arama yaşLarı...
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta