Aydınlık, yok olur gözlerden, karanlığa bırakır yerini.
Kaplar her yeri karanlık, aklını, gözünü, derini...
Gözünü kapat ve seyret, ne göreceksin bir anlık,
Ne boyanır, ne çizilir, hala taze karanlık.
Karanlık: Kimine göre zindan, kimine göre hürriyet,
Kimine göre korku, kimine göre emniyet...
Karanlık, tutsağı özgür yapar, özgürü tutsak,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta