Aydınlık, yok olur gözlerden, karanlığa bırakır yerini.
Kaplar her yeri karanlık, aklını, gözünü, derini...
Gözünü kapat ve seyret, ne göreceksin bir anlık,
Ne boyanır, ne çizilir, hala taze karanlık.
Karanlık: Kimine göre zindan, kimine göre hürriyet,
Kimine göre korku, kimine göre emniyet...
Karanlık, tutsağı özgür yapar, özgürü tutsak,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta