Bir gece ki karanlığı aşılmaz.
Bir gönül ki aydınlığı hiç bulmaz.
Ben bu karanlıkların bahtsızıyım.
Sabahsızdır benim tüm gecelerim.
Kimileri gönlünce yaşarken,
Aydınlıklar ve mutluluklar içinde.
Benim gönlümse mutsuzluklar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta