Ey! İnsan Oğlu..
Bir kenara not et, yaz.
Geceden korkun.
Karanlık, küfür dolu bir yer.
Korkunç insanlara sığınak.
Tanrı, ışığın erişemediği bir yerde.
Karanlığın Tanrısı olmaz.
Geceye yakalanma.
Karanlık kötü insanları,
Kanatları altına alır.
Teröristler, katiller, tecavüzcüler, hırsızlar ve uyuşturucu madde satıcıları,
Alayı karanlık hikayeler.
Gün ağaınca gelir,
Gün ışıkları.
Gündüz, gündüzcülerin.
Işığa, aşka koşanların.
Tanrının, ışıklı yollarını izlemektir.
Gece,
Sadece göğün kararması degildir.
Vicdanların susmasıdır.
Işığın çekildiği yerde
İnsan,
Kendi gölgesine tapmaya başlar.
Zaten gölge,
Işığın yokluğu değil midir?
Karanlığın Tanrısı olmaz.
Çünkü karanlık,
Işığın geri çekilmiş halidir.
Ey insan!
Geceye yakalanma derken,
Kastedilen saat mi? sanırsın.
Kalbindeki kör noktadır.
Kötü kalpliler, karanlığı sever.
Kendini gizlemenin,
En güzel hali.
Kötü kalpliler,
Hep karanlığı bekler.
Yapacaklarını,
Güneş görmesin diye.
Şafak Bayrak
Kayıt Tarihi : 20.2.2026 17:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!