Gece geçtim İzmit’ten
Sana uzandı kollarım.
Karanlığın yükü bindi omuzuma
Yeşil ağaçlar,mavi deniz,yüce dağlar
Perde oldu gözüme simsiyah.
Parlayan yollar sana varırmış
Karanlığın sonunda....
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta