KARANLIĞIN KÖPRÜSÜ
Geçeriz köprüsünden karanlığın son defa..
Biter dostluklar vurulmuş omzundan kan kaybediyor vefa…
Hayat yokuşunda boşuna sürmeye çalışma sefa…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta