Aydınlıkla karanlığın savaşında
Galip gelen gece olunca
Şehrin ışıkları sönmeye başlar yavaşça
Gürültü yerini sessizliğe bırakır boş kaldırımlarda
Ayın ışığı odadan içeri sızınca
Bir çocuk belirir gözyaşlarıyla
Kalkar yerinden aydınlık gözlerini kamaştırınca
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




kafiyenin esaretinden kurtulunca daha güzel olacağına inanıyorum bu şiirin deneyelim mi?
Aydınlıkla karanlığın savaşında
Gece olunca
galip gelen
sönmeye başlar şehrin ışıkları
usulca...
sessizliğe devreder nöbeti gürültü
....
falan filan seçimi sen yapacaksın tabi :) benimki küçük bir tavsiye
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta