Sonsuz toprakları bir cehennem ateşi okşuyor.
Sisler sardı etrafımı,
Uykularım ölümün ellerini andırıyor.
Dünya mezarlığında,
Bir şarkı dansediyor bu an.
Uzak bir kuytuda başaşağı gibi zaman...
Bir acemi hırsız heyacanıyla kaçarak,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta