Bir geceydi, sessizlik, üstüme çöken bir duvar gibiydi.
Sonra senin tenin karanlıkta gizlenen bir sır
ve ben, o sırrı çözmeye çalışan kör bir mahkum.
Dudakların bana değdiğinde,
zaman büküldü,
ben var mıydım, sen mi vardın,
yoksa yalnızca suskun bir boşluğun çırpınışı mıydık?
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta