Bir geceydi, sessizlik, üstüme çöken bir duvar gibiydi.
Sonra senin tenin karanlıkta gizlenen bir sır
ve ben, o sırrı çözmeye çalışan kör bir mahkum.
Dudakların bana değdiğinde,
zaman büküldü,
ben var mıydım, sen mi vardın,
yoksa yalnızca suskun bir boşluğun çırpınışı mıydık?
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta