Karanlığın gücü ne bilmiyorum korkutuyor insanı
Görmeyince kimseyi sanki birileri boğuyor adamı
Yürekleri yakıyor sessizlik daraltıyor tüm mekanı
Girmişsin mezarada toprak örtüyorlar tamammı
Huzur kalmıyor o zaman kalbimin sesi etrafı çınlatıyor
Öyle yüksek frekansta çalışıyor ki ses yankı yapıyor
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta