Karanlığın Düşüşü
Güneş her zamankinden buğulu bakıyor.
Tepeleri aşan kızıllığı ısıtmıyor; don bakışları.
Yeni bir güne uyanıyor şehir.
Öyle bir şehir ki, dolambaçlı yolları beni sana getiriyor.
Kızıl bir gök var; yavan geçen geceden kalan.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta