KARANLIĞIN AYDINLARINA
Halkını hakir görür milletine yabancı
Kendini “entel” sayar karanlığın aydını.
Ahdine sadık değil kâl-u belâ’dan beri
Verdiği sözden cayar karanlığın aydını.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta