Bir sonuca varamamasına rağmen
Düşünmekten alıkoyamıyordu kendini
Ruh hali işkencelere maruz kalan adamın
Yaşama uğraşından başka bir şey değildi
Ölümü soluyordu çatlamış dudakları
Yitik bir şehrin kalıntıları gibiydi hayalleri
Hüzünler büyüyordu karanlığın bahçelerinde
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta