Bir sevdanın çöküşüydüm.
Yüreğimin püskürmesini yaşıyordum kasvetin tazyikiyle.
Acının sonsuz boşlukta kapladığı alandım.
Söylenmeyen hüzünlerimin çakıl taşları vardı.
Karanlığımın karanlığını yaşarım karanlıkta.
Geceye yazdım seni, hem de nasıl.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta