Hiç bu kadar çok özlememiştim karanlığı.
Gece olsa da sen gelsen aklıma.
Konuşsak karanlıkta sabaha kadar.
Sonra güneş doğar sen gidersin.
Atarım kendimi sokaklara
Odam bomboş kalır.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta